بگويد مرحبا بشعار الصّالحين . ابدا جزعى نداشته باشد ( حيث انّ العالم بالاصلح جلّ شأنه قدّره له و لازم ذلك انّه لو كان شاكيا ايضا لا يشكو الّا اليه تعالى شأنه فى ظلم اللّيالى ) . 172 پس اگر به غير او اظهار فقر نمود كشف مىكند از اينكه مرضىّ او نشده ، مصلحت خود را در غير آن مىداند ، خصوصا پيش كسى باشد كه مىداند فايده ندارد ، ديگر حالا اين اظهار كفر است يا فسق است يا مباح است بحسب الشّاكى « * » و المشتكى اليه « * » تفاوت مىكند اجتهادش با تو . الثانى اينكه بايد قانع به كفاف باشد ، بلكه اقتصار به قدر حاجت فعلى بكند و شكرانهء اين نعمت عظمى را بنمايد ، كه زيادى به او داده نشده ( فانّ الزّيادة فتنة و امتحان اعطاها اللّه تعالى على عبده لينظر ما يفعل بها فان عصى اللّه بها عذّبه و الّا حاسبه نستجير باللّه منه ) . 173 و الثالث اينكه ( لا بدّ ان يكون متوكّلا على مولاه آيسا ممّا فى ايدى النّاس ) . 174 تملق احدى از اغنياء نكند اسمش را تواضع بگذارد ( فانّ تواضع الفقير هو التّكبّر عليهم من حيث انّهم اغنياء ) . 175 الرابع ان لا يداهنهم فى الخوض على الباطل طمعا لما فى ايديهم من حطام الدّنيا ) . 176

--> ( * ) الشاكى : شكايت‌كننده . ( * ) المشتكى اليه : آنكه بسوى او شكايت برند .